Lunch

Een collega vroeg me vandaag of ik mee wou gaan lunchen. Aangezien ik toch meestal achter m'n computer snel een broodje naar binnen werk, zei ik enthousiast 'ja'. Ik keek echter verbaasd op toen we de lokale pub in Soho binnenstapten, want ik had eigenlijk meer een broodjeszaak in gedachten. Hmmm, alcohol tussen de middag? Ach, moet kunnen voor een keertje. En aangezien het hier in Engeland de norm is, vond ik dat ik toch een keer zo'n liquid lunch moest proberen. Dus bestelde ik een wit wijntje. En omdat ik geen mietje wilde lijken, daarna nog eentje. En ik geloof daarna nog eentje. Zo'n anderhalf uur later waggelde ik het kantoor weer binnen en deed ik heel hard m'n best om op een zo nuchter mogelijke manier m'n bureau te bereiken. Ik liep zowat een collega omver, struikelde over een paar electriciteitsdraden en ging bijna naast m'n bureaustoel zitten. Gelukt! Niemand had wat gemerkt. Ik ging lekker aan de slag. Ik stuurde wat mailtjes, maakte wat rapportjes, yip, ik was lekker op dreef. Het leek zelfs wel of ik na die 3 wijntjes veel productiever was. Totdat m'n chardonnay-roes een beetje begon op te trekken. Ik ontdekte dat ik die seksy email voor m'n nieuwste aanwinst naar m'n baas had gestuurd en dat de rapportcijfers onderweg waren naar de concurrent. Gezellig hoor, zo'n typisch Engelse lunch, maar ik denk dat ik morgen toch weer m'n Hollandse broodtrommeltje meeneem. Is ietsje veiliger, denk ik.