Muis

Ik heb een muis. Nou ben ik in de 6 jaar dat ik in Amsterdam woonde wel wat gewend zou je denken, maar dit is de eerste keer dat ik in Londen m'n huis moet delen met een muis. Het gekke is dat Engelse muizen zich heel anders gedragen dan hun Hollandse soortgenoten. Amsterdamse muizen zijn net als hun menselijke stadsgenoten namelijk veel brutaler. Het was dan ook heel gebruikelijk dat als je de keuken inliep, ze doodleuk je vanaf het aanrecht aan bleven kijken en verder gingen met het verorberen van je verse Albert Heijn brood. Alsof jij hun territorium in was komen lopen.

Met mijn Engelse muis heb ik nog niet in levende lijve kennis mogen maken. Ik zie hier en daar een keutel liggen, maar hij blijft netjes van mijn pakken koek en zakken brood af. Elke keer als ik 's avonds thuis kom, gooi ik met veel lawaai en bombarie de deur open, maar nodig is het niet. Mr Mouse houdt zich beleefd verscholen. Zouden Engelse muizen dan ook een stiff upper lip hebben? Of in dit geval een stiff upper snout? Of misschien zijn m'n stroopwafels, eierkoeken en hagelslag gewoonweg te exotisch voor 'm. Ik weet niet niet. In elk geval doe ik 's nachts m'n slaapkamerdeur goed dicht en leg voor de zekerheid een handdoek ervoor. Want je weet maar nooit! Ik hoef geen muis in m'n bed. Hoe beleefd ie dan ook is.